Zondag 11 augustus 2019 – Station Harderwijk – Fiets-/Voetbrug over Spoor en A28 (27)

Vandaag gaan we drie etappes van het Westerborkpad doen. Het is een heel eind lopen, het zal de langste route tot nu toe zijn. We hebben geen keuze. De wandeling loopt grotendeels door de natuur en er is geen openbaar vervoer in de buurt die ons terug kan brengen naar de auto. We gaan ervoor!!

Het is 8.20 uur als we het huis verlaten. We gaan met de auto naar Nunspeet om daar de trein te pakken naar Station Harderwijk. Je kunt op deze P+R gratis parkeren.

We gaan er vanuit dat er onderweg geen file is. Het is zondag, dus wie gaat er, net zoals ons, zo vroeg op pad. We arriveren precies op tijd op het station. Slechts een paar minuten duurt het voordat de trein arriveert. We starten om 10.05 uur met wandelen.

We lopen een stuk door het centrum van Harderwijk. De enige bedrijvigheid die plaatsvindt zijn de schoonmakers die de café’s weer poetsen om de dag weer fris en fruitig te beginnen.

We gaan de Weidemeesterlaan, voorheen Weisteeg. Hier woonde de familie Härtz. Abraham en Grietje woonde hier met hun dochtertje Jetje. Abraham werkte met zijn boers in het familiebedrijf, een manufacturenzaak aan de Luttekepoortstraat. Op 25 september 1942 moest Abraham zich melden in het Joodse werkkamp ’t Wijde Gat in Staphorst. Korte tijd later kwam hij in kamp Westerbork terecht, vanwaar hij op 23 oktober 1942 werd gedeporteerd naar Auschwitz. In diezelfde tijd doken zijn vrouw en dochter onder in Ermelo. In maart 1943 dwong een dreigende huiszoeking Grietje en Jetje terug naar Harderwijk, waar ze introkken bij Grietje’s schoonvader Hartog en schoonzus Flora aan de Luttekepoortstraat. Daar werd de hele familie enige tijd later opgepakt. Vanuit kamp Westerbork werden Grietje en Jetje op 25 maart 1943 naar Sobibor gedeporteerd. Geen van beiden zou overleven. Abraham stierf later dat jaar in Breslau.

We komen in de Jodenkerksteeg. Aan het eind van deze steeg stond de synagoge. In 1759 krijgen enkele Joodse inwoners van Harderwijk toestemming om godsdienstoefeningen te houden en een Joodse gemeenschap op te richten. Werkgelegenheid en de aanwezigheid van een universiteit hadden al tijdenlang Joden naar Harderwijk getrokken. Nadat de synagoge aan de Jodenkerksteeg in 1839 wegens bouwvalligheid moest worden afgebroken, werd het huidige gebouw in 1840 op dezelfde plaats ingewijd. In de jaren die volgden, groeide de Joodse gemeenschap van Harderwijk tot 294 personen, waarna het aantal Joodse inwoners alleen maar zou afnemen. Van de gemeenschap die in 1941 nog bestond, zouden twee gezinnen door onder te duiken de Sjoa overleven. De overige inwoners van Harderwijk werden weggevoerd en vermoord. Ter nagedachtenis aan hen is aan de gevel van de synagoge een monument aangebracht.

Na een lange, maar toch afwisslende weg arriveren we bij de fiets-/voetbrug over het spoor en de A28. Na het maken van enkele foto’s, wisselen we van routekaart en trekken de bossen van Harderwijk in.

 

Zondag 11 augustus 2019 – Fiets-/Voetbrug over Spoor en A28 – Pad over A28 en spoor (28)

We vervolgen onze weg en moeten bij een bord van Natuurmonumenten “Leuvenhorst” linksaf. Uiteraard doen we dit, maar aan het eind van het pad twijfelen we of het de juiste route is geweest. We komen namelijk een kenmerk van het Westerborkpad tegen waar we het niet verwachten. Maar goed, we zitten weer op de juiste weg. Wellicht hebben we een stukje afgesneden, zonder dat dit de bedoeling was. Onderweg nemen we even pauze om een boterham te eten en iets te drinken. Na een kwartiertje vervolgen wij het pad. We gaan een prachtig heidegebied in en komen op een prachtig uitzichtpunt. Maar dan….. zand, zand en nog eens zand. Het Hulshorsterzand. Prachtig om te zien, maar een paar kilometer ploeteren door het mulle zand is geen pretje. Gelukkig heeft het hier gisteren wellicht ook goed geregend waardoor het zand iets minder mul is dan wanner het helemaal niet geregend zou hebben. Onderweg moet Rose toch echt een paar keer stoppen. Aan mopperen geen gebrek, maar we moeten verder, want hier achterblijven is geen optie. Na verloop van tijd komen we boven op een heuvel aan bij een bankje. Wat een prachtig uitzicht. En omdat het windje lekker waait is het goed toeven in de zon. Maar ook nu moeten wij weer verder. We komen weer door een bosgebied en arriveren wederom op een viaduct van de A28.

Zondag 11 augustus 2019 – Pad over A28 en spoor – Station Nunspeet (28)

 De asfaltweg is een welkome uitkomst. Dit loopt tenminste een stuk prettiger dan het mulle zand. We lopen langs maisvelden. Je ziet dat de droogte ook dit jaar weer veel schade toebrengt aan de gewassen. Aan de ene kant van de weg staat het er redelijk bij, maar aan de andere kant zijn het maar zielige sprietjes. Daar komen dit jaar vast geen mooie maiskolven uit. Na enige tijd moeten we in een flauwe bocht een pad op aan de rechterkant van de weg. Dit blijkt een karrenspoor te zijn. We wandelen in het Belvedèrebos. Een prachtige omgeving met huizen die nog mooier zijn. Het pad eindigt bij een industriegebied. Saai en stil, want hier is op zondag geen bedrijvigheid. We lopen over een smal slingerend weggetje en komen uiteindelijk aan bij Station Nunspeet waar wij vanmorgen de auto hebben neergezet.

Moe maar voldaan zijn wij aan het einde van deze etappe gekomen. We arriveren rond 16.45 uur weer in Amsterdam. Dit keer geen koffie met gebak als beloning, maar een lekker bakkie soep met een broodje. De rest van de avond hangen we op de bank.

Afstand etappe 27, 28 en 29 = 18,06 kilometer.

Totaal gelopen: 163,08 kilometer.