Donderdag 6 juni 2019 – Station Amersfoort Schothorst – Station Amersfoort Vathorst (20)

Afgelopen nacht was het noodweer in grote delen van Nederland. Zo ook in Amsterdam. We checken of de metro en de trein rijden en dat is het geval. We gaan om 8.45 uur wederom op pad om de trein van 9.15 uur op Station Amsterdam Zuid te halen. Het weer is iets frisser dan de afgelopen dagen. De zon schijnt, maar er staat weer eens veel wind.

We starten de wandeling om 10.00 uur bij Station Amersfoort Schothorst. Het is een korte etappe en het duurt niet lang of de fleecetruien gaan uit. Hans wandelt in zijn t-shirt en een lange broek, Rose heeft een lange broek, shirt met lange mouw en haar bodywarmer aan. De route heeft geen bijzonderheden onderweg. We horen wel continu het geluid van de snelweg. Omdat we een groot deel van deze route op of naast een fietspad lopen, komen we heel veel schoolkinderen tegen. Na iets meer dan drie kilometer arriveren wij bij Station Amersfoort Vathorst. Hier wisselen we van routekaart en gaan verder.

Donderdag 6 juni 2019 – Station Amersfoort Vathorst – Station Nijkerk (21)

We lopen Amersfoort uit en komen al redelijk snel in de gemeente Nijkerk terecht. We zullen een deel van de route door het vooroorlogse centrum van Nijkerk lopen. We komen langs de Grote of St. Catharinakerk. In de Venestraat op nummer 16 bevindt zich museum Oud Nijkerk. Het boekje geeft aan dat we daar veel informatie kunnen vinden over het Westerborkpad. Helaas is het museum op dit tijdstip gesloten. Vanmiddag is het wel open, maar wachten duurt ons te lang.

We lopen verder en komen terecht op de weg die de Joodse Nijkerkers in het voorjaar van 1943 liepen, op weg naar het station. Vanuit station Nijkerk werden ze naar Westerbork of Vugt getransporteerd. In de Spoorstraat op nummer 30 komen we langs het huis van de familie De Liver. Alleen dochter Josephine overleefde de oorlog.

De Joodse gemeenschap uit Nijkerk had veel aanzien in het land en kende met ongeveer 250 mensen haar grootste omvang aan het begin van de 19 de eeuw. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog woonden nog ongeveer 60 Joden in Nijkerk. Twee maanden nadat de deportaties vanuit Nederland op gang kwamen, doken verschillende Joodse Nijkerkers onder. Woningen die niet meer door Joden werden bewoond, moesten op last van de bezetter worden verzegeld. Burgemeester Bruins Slot van Nijkerk probeerde ‘zijn’ Joodse inwoners binnen de gemeentegrenzen veilig te stellen door hen in te zetten bij een werkproject bij riviertje De Laak. Relatief lang bleek dit inventieve plan te beantwoorden aan zijn doel. In maart 1943 trof Nijkerk desondanks het bericht dat alle Joodse ingezetenen zich voor 10 april moesten melden in kamp Vugt. Zieken moesten zich direct melden in kamp Westerbork. Na deze datum bevonden zich formeel geen Joden meer in Nijkerk. Toch hielden relatief veel Joden zich schuil op Nijkerks grondgebied. Hun aantal was groter dan de eigen Joodse gemeenschap.

We vervolgen onze wandeling in de richting van Station Nijkerk. Na aankomst aldaar sturen we een app naar Hans zijn vader. Hij ligt bij de veevoederfabriek in de haven van Nijkerk. Hij is aan boord, dus besluiten we onze wandeling daar af te sluiten met een kopje thee.

Om 14.05 uur nemen we de trein terug richting Amsterdam. Om 15.30 uur zijn we weer thuis na een geslaagde wandeling, al was het deze keer geen inspirerende tocht. Maar het goede nieuws is dat we er nu iets meer dan een derde van de totale afstand op hebben zitten.

Afstand etappe 20 + 21 = 9,90 kilometer.

Totaal gelopen: 115,87 kilometer.