Zondag 10 juni 2018 – Station Hilversum Sportpark – De Hooge Vuursche (14)

Het is zondag, de dag waarop we besluiten om eerst een beetje uit te slapen, rustig te ontbijten en als Rosewitha zich dan eindelijk wat beter voelt (opgestaan met een glucosewaarde van 10, dat rond de 6 moet zijn), gaan we op pad.

Met de metro naar Station Rai en daar vandaan met trein naar station Hilversum Sportpark. Om 12.00 uur kan de wandeling beginnen. Het is wederom zonnig, maar niet al te warm.

We zullen deze etappe weinig monumenten en gedenktekens tegenkomen. Maar goed, dat hoort er ook bij.

Via de Soesdijkerstraatweg komen we langs het gebouw waar de EO gehuisvest is. We gaan links en rechts en steken regelmatig het spoor over. We blijven deze keer dichtbij de spoorbaan. Het is een druk traject waar regelmatig een trein voorbij komt. Het grappige is dat je aan het geluid van de trein kan herkennen wat voor een trein het is. Een sprinter, een intercity en zelfs de ICE kwam langs. Wel bijzonder als je bedenkt dat er ooit “andere” treinen voorbij kwamen met een noodlottige eindbestemming. We gaan een viaduct onderdoor. Daar waar de A1 en de A27 zich boven ons hoofd bevindt.

In “the middle of niks” is deze etappe klaar. Uiteraard lopen we vandaag ook twee etappes. De wandeling gaat verder.

 

De Hooge Vuursche – Station Baarn (15)

 We lopen voornamelijk op bospaden en uiteraard door de bossen. Het ene stuk is mooier dan het andere. Iets dat opvalt is dat ze gedeeltes van dit bos mogelijk zijn gang laten gaan. Op diverse stukken liggen bomen omgewaaid op de grond en varens en vingerhoedskruid komen we regelmatig tegen. Het is eigenlijk een hele lange rechte weg, maar door de variatie in de natuur hebben we daar niet veel erg in.

En ook vandaag lopen veel wandelaars in de tegengestelde richting. Wij vermoeden dat zij het “Trekvogelpad” wandelen. We nemen af en toe een korte pauze en uiteindelijk komen we bij Station Baarn. Daar nemen we de trein terug naar Station Hilversum. Hier stappen we over op de trein naar Station Zuid en vervolgens het laatste stuk weer met de metro. De reis duurt ongeveer 40 minuten. Nu zullen velen zich afvragen of het met de auto niet sneller is. De auto bij het eindpunt zetten en met het OV naar het beginpunt, of de auto bij het beginpunt zetten, wandelen en terug naar de auto met het OV. Er is iets voor te zeggen, maar we hebben een goede reden om dit nu nog niet te doen. Het beginpunt is nog goed bereikbaar met het OV. Daarnaast heef Rosewitha, vanwege haar slechtziendheid, een begeleiderskaart voor het OV dat inhoudt dat Hans gratis met haar mee mag. Wij reizen dus twee voor de prijs van één en ook nog met 40% korting. Daar kun je met de auto niet voor rijden, zeker niet als je ook nog betaald moet parkeren. We zijn de afgelopen periode dus al meer met de trein geweest dan de afgelopen jaren.

Ondanks het beladen onderwerp van het Westerborkpad genieten we, zowel van de wandeling als van elkaar.

  

Afstand etappe 14 + 15 = 8,09 kilometer.

Totaal gelopen: 78,84 kilometer.