Drommedariswandeling - Enkhuizen (10 kilometer)
Zondag 30 juni 2019

Vandaag is het ongeveer 23 graden en er staat een lekker windje. De zon is volop aanwezig en wij stappen om 09.30 uur uit huis in de richting van de metro. We gaan naar Station Sloterdijk waar wij om 9.58 uur de trein nemen naar Enkhuizen. Na een vijftal stops staan wij om 10.52 uur op Station Enkhuizen. Bij de stationsrestauratie schijven wij ons in voor de 10 kilometer.


De binnenstad van Enkhuizen wordt door grachten doorsneden en ligt binnen vestingwallen die uit de 17e eeuw dateren en goed bewaard zijn gebleven. Tijdens een stadswandeling door de historische binnenstad passeer je verschillende authentieke gebouwen. Bekend zijn de Drommedaris (1540; in 1649 verhoogd en van een toren voorzien) met klokkenspel van Pieter Hemony, daterend uit de jaren 1671-1677, de laatgotische Zuider- of Pancraskerk, uit de 15e en 16e eeuw, met in de bijbehorende toren een klokkenspel van de gebroeders Hemony, de Wester- of Sint-Gommaruskerk, uit de 15e en 16e eeuw, met aangebouwde librije, waarin een 17e-eeuws interieur en het stadhuis (1686-1688), ontworpen door Steven Vennecool.


Voorts zijn er de waterpoorten Oudegouwsboom en Boerenboom (beide daterend uit de 17e eeuw), de stadsgevangenis (1612), de Waag (vroeg-renaissance) uit 1559 en het Snouck van Loosenhuis uit 1786.
Wij starten bij de jachthaven. We gaan direct richting de Drommedaris. In het parkje bij de Drommedaris staat een stadbeeld van Paulus Potter. Paulus Potter werd geboren in Enkhuizen en leerde het schildersvak van zijn vader Pieter Symonsz. Potter, die volgens sommige bronnen een onbeduidende kunstschilder was. Zijn moeder Aechtie Pouwels was verwant aan de rijke Egmont- en Semeyns-geslachten. Haar broer was ook kunstschilder.


We lopen naar de Drommedaris. Je kunt er niet meer onderdoor, maar er langs gaat prima. We wandelen door de binnenstad en komen over diverse bruggetjes. We wandelen een heel stuk over de havendijk.
Op een gegeven moment moeten we door een heel smal en obscuur steegje. Het blijkt Hoerenjacht te heten. Een goed gekozen naam voor zo’n bijzonder steegje.


De wandeling gaat verder via het Noorder Bolwerk. De tocht is zeer afwisselend. Van binnenstad naar het gebied net buiten het centrum. Rust, ruimte en mooie stille woonwijken passeren we. Hier en daar zie je de mensen genieten van het mooie weer. We komen zelfs langs een hondenzwemplas. Even verderop kun je zonder hond heerlijk zwemmen. Er is zelfs een strandje bij. Het is druk en heel veel mensen zie en hoor je genieten. Inmiddels hebben wij al een paar korte stops gemaakt, maar bij dit strandje gaan we wederom even in de schaduw op een bankje zitten.


Tot slot komen we in het Snouck van Loosenpark, daterend uit 1897, is een van de eerste sociale woningbouwprojecten van Nederland. Dit werd gefinancierd uit de nalatenschap van de laatste erfgename van een bekende Enkhuizer patricische familie waaraan het park tevens de naam ontleent.


En dan is het nog maar een klein stukje als we weer bij het station zijn. We melden ons netjes bij de organisatie, waar we weer een stempel in het wandelboekje krijgen en een medaille met een afbeelding van het Snouck van Loosenpark als herinnering.


Op het terras van restaurant “Het Station” besluiten we nog een drankje te nemen en een welverdiend appelgebakje. Om 14.39 uur nemen we de trein terug naar huis en na een overstap op de metro en het laatste stukje lopend naar huis, zijn we om 16.00 uur weer thuis.